Schruns – Montafon

  • Auteur: Henk Hofman

Stel; je hebt een paar weken vrij en bent toe aan vakantie, waar ga je dan heen? Wij kozen ervoor om naar Schruns te gaan, een dorp in het Oostenrijkse Montafongebied.

Per trein zeer goed bereikbaar vanuit Nederland, een uur of 10 reizen vanuit Utrecht en je bent er. Zo gezegd, zo gedaan; op naar Schruns.


In Oostenrijk was het nog volop zomer toen wij er arriveerden, want de temperatuur wees om half zes in de middag nog ruim 30 graden aan. Samen met een strakblauwe lucht waren dat de perfecte ingrediënten om meteen in vakantiestemming te raken.
Nu ‘alleen nog maar’ naar ons appartement. Dat dat ’alleen nog maar’ naar ons appartement de nodige zweetdruppels zou opleveren wisten we van tevoren, want ons appartement lag op iets boven de 800 meter, terwijl Schruns op 690 meter lag. In de omschrijving wordt dat dan zo mooi omschreven als ’iets boven de dorpskern gelegen’.
Die meer dan 100 meter hoogteverschil moest over­brugt worden binnen 700 meter, oftewel een gemiddeld hoogteverschil van 14 a 15%. Ter verge­lij­king; steilste stuk van Alpe d’Huez is 11% (oké, oké, wel een stukje langer;-)).
Nu zeggen die percentages van tevoren wel iets, maar het zijn maar percentages. In het echt merkten we pas hoe steil 14% is, helemaal als je, zoals wij, allebei een koffer hebt mee te zeulen, en alvast de eerste boodschappen…

Lui zweet

Als je zo’n koffer omhoog zeult, merk je pas hoeveel lui zweet er in een lichaam zit, of laat ik het persoonlijk houden, hoeveel zweet er in mijn lichaam zit… En dan had ik ook de wetenschap dat ik sowieso twee weken lang, los van voor de tochten die we gingen maken, elke ochtend weer naar beneden en weer naar boven zou moeten om bij de bakker in het dorp verse broodjes te halen.
Ach ja, een mooie work-out, en een goede schop onder mijn kont om in Nederland het hardlopen weer serieuzer op te pakken… Dus voordat ik vanochtend aan dit blog begon, heb ik maar meteen mijn hardloopschoenen maar weer aange­trokken, en ben ik door de buitengebieden van Houten gaan hardlopen., maar ik dwaal af; stijgingspercentages…
Dat het altijd erger kan, zag ik die weken op TV. Want terwijl wij in Schruns waren, was in Spanje de Vuelta, oftewel de Ronde van Spanje bezig. En daar wisten ze de wielrenners soms stijgingspercentages van 25% voor te schotelen, en dat kilometers lang…

Hochjoch

Ons huis lag op de flanken van de Hochjoch, een berg van ongeveer 2.500 meter hoog. De weg naar ons appartement liep na ons appartement nog doodleuk eindeloos steil verder een bos in.
Meer dan regelmatig zagen we daarom mountainbikers omhoog en omlaag komen. Vooral als ze naar beneden kwamen, hoorden we ze vaak al van verre aankomen, aangezien het piepen van de remmen een geluid is dat niet valt te missen. Voor ons appartement was een haakse bocht dus tenzij iemand zelfmoordplannen had door over de vangrail te willen kieperen, moest je daar wel afremmen.

Remmen

Ervaren mountainbikers wisten precies waar ze moesten remmen, maar de meesten mountainbikers waren duidelijk toeristen, die voor het eerst op zo’n fiets zaten, of die nog nooit echt in de bergen waren geweest. Die zagen toen ze het bos uitkwamen zoeven opeens een haakse bocht in de verte opdoemen, dus die begonnen meteen krampachtig in de remmen te knijpen.
Maar in de twee weken dat we in Schruns waren, hebben we los van wat kleine schuivers, gelukkig niemand over de vangrail zien duiken, dus afgezien van versleten remblokken liep dat met een sisser af.
De fietsers omhoog waren ook boeiend. Zoals ik al zei was het erg stijl en de weg ging in ook na ons appartement nog een heel stuk met een zelfde percentage omhoog. Sommige fietsers zag je, voor zover dat op zo’n weg mogelijk is, soepeltjes met het kleinste verzet heel langzaam omhoog rijden, terwijl je anderen over de weg zag zwalken, omdat ze hun versnelling niet konden ronddraaien.
En ja, sommigen zag je ook naar boven lopen met de fiets aan de hand.

E-mountainbikes

Wat opviel qua fietsen was dat minstens driekwart, als het al niet meer was, van die mountainbikes bestond uit e-mountainbikes, oftewel de elektrische variant. Naast de bakker beneden in het dorp zit een fietsverhuurbedrijf, en ook daar hadden ze vrijwel alleen e-mountainbikes.
Niets eens zo gek, aangezien de wegen in de omgeving heel steil zijn, en je, tenzij je echt geoefend bent, die wegen vrijwel niet zelfstandig omhoog komt. Met een e-mountainbikes, kom je dan toch nog fietsend omhoog, en kun je naar beneden.
Slim ook dat ze daar in de regio inspelen op het feit dat de gemiddelde fietser echt niets fietsend zo’n berg opkomt, en door de e-versie te verhuren, ze het gebied voor een veel grotere groep aantrekkelijker maken. De kick voor de meesten is toch om met verstand op nul zo’n berg af te suizen, en niet om zich een hartverzakking te trappen in een poging die berg op te komen.

Witte Hochjoch

Schruns zelf ligt niet heel hoog, iets van 700 meter, maar er zijn daar in het stadje zelf, en in de directe omgeving voldoende kabelbanen om lekker de hoogte in te gaan en vanuit daar verder te lopen. Iets dat we daarom ook vaak deden. Zoals ik in het begin al aangaf was het toen we in Schruns aankwamen heerlijk weer, rond de dertig graden. Maar in de bergen is niets zo veranderlijk als het weer, en dat bleek wel.
Een paar dagen later, hadden we in Schruns zelf regen, maar toen we vanuit ons chalet uit het raam keken richting de Hochjoch, zagen we daar het bovenste stuk steeds witter worden. Nadat de regen was gestopt, pakten we daarom de Sennigratbahn (een stoeltjeslift) omhoog) en waar we drie dagen eerder nog 30 gaden hadden, stonden we toen binnen tien minuten in een dik pak sneeuw.

Zonnige toekomst

Ik kom al jaren in de bergen en zeker de laatste jaren zie ik steeds duidelijker dat bergregio’s zich, gedwongen door de klimaatveranderingen oftewel het verdwijnen van de sneeuwzekerheid, omvormen van pure wintersportgebieden, naar gebieden waar je ook zomers en in het najaar heel goed kan verblijven. En dan proberen ze niet zoals hier nog vaak het geval is, als afzonderlijke gemeente het wiel opnieuw uit te vinden qua toerisme, maar profileren ze zich heel duidelijk als regio.
In de regio waar wij dit jaar waren, de Montafon-regio, zag ik daar heel veel goede voorbeelden van: goede duidelijke bewegwijzeringen, via brochures en websites een veelheid aan informatie over wat er in het gebied te doen is, waar je aan moet denken en nog veel meer. Goed openbaar vervoer dat ook op elkaar is afgestemd zodat elk dorpje, hoe klein ook, bereikbaar is. Maar ook hele praktische zaken als een kaart waarmee je toegang hebt tot alle kabelbanen en OV, of bijvoorbeeld dat er op heel veel plekken veel plaatsen gratis, schone wc’s zijn.

Gevolgen klimaatveranderingen

Als je vaak in de bergen komt, dan zie je heel duidelijk dat die klimaatverandering geen verzinsel is maar bittere realiteit. Om de zoveel jaar kom ik in het gebied rond de Aletschgletsjer in Zwitserland, en elke keer zie ik weer hoe sterk die gletsjer zich dan weer is geslonken in vergelijking met de vorige keer. En dat het ook voor dorpen concreet gevaar gaat opleveren werd tijdens onze vakantie ook twee keer duidelijk.
Ik zag beelden van een dorpje in Zwitserland waar een rots boven het dorpje instabiel was geworden, en naar beneden was komen zetten, met iets van 10 doden, en veel schade in dat dorp tot gevolg.
En nog dichterbij voor mezelf; mijn eerste bergvakantie jaren geleden was in het Saasdal. Twee weken geleden kwam opeens het nieuws dat een gletsjer boven een van de Saasdorpen op instorten stond en dat het dorp bedreigd werd. Gelukkig is dat dorp gespaard gebleven, maar het maakt wel weer duidelijk dat die klimaatverandering geen ‘fake-news’ is, zoals Trump en vrienden beweren, maar dat het meer en meer zichtbaar wordt. En de droogte die we momenteel in Nederland hebben zegt wat dat betreft ook voldoende.

I’ll be back

Maar al met al waren die twee weken die we in Schruns waren, zo geslaagd dat we er zeker een keer terugkomen, aangezien er nog zoveel tochten waren die we nog hadden willen doen, dat we ons ook een volgende keer zeker niet zullen vervelen..

Kompass wandelgids + kaart - Montafon, Arlberg, Silvretta
De Kompass wandelgids + kaart geeft een overzicht van alle wandelroutes in het gebied met nauwkeurige routeaanwijzingen en hoogteaanduidingen.
v.a. € 14.99

SchrunsDekan-Ellensohn-Weg 3 - 6774 - Schruns - Oostenrijk -
SchrunsDekan-Ellensohn-Weg 3 - 6774 - Schruns - Oostenrijk -

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>